Stosowany subwoofer może być pasywny (wykorzystujący zewnętrzny wzmacniacz lub aktywny - z własnym wzmacniaczem. Subwoofery aktywne mają zwykle kilka pożytecznych funkcji (własna regulacja górnej częstotliwości granicznej, zmiana fazy), które pomagają zoptymalizować ich parametry do pracy w określonym systemie.
Nie trzeba ograniczać się do jednego subwoofera - w zależności od wielkości pomieszczenia i oczekiwanej mocy systemu wybieramy subwoofer mniejszy lub większy, ale możemy również użyć np. dwóch subwooferów. Daje to korzyść nie tylko zwiększenia mocy i natężenia dźwięku, ale również równomierniejszej charakterystyki częstotliwościowej w zakresie niskich tonów. Subwoofer, w zależności od jego ustawienia, wywołuje różne rezonanse w pomieszczeniu. Praca dwóch subwooferów, ustawionych w różnych miejscach, uśrednia te rezonanse i daje bardziej równomierne przetwarzanie basu.

Należy unikać umieszczania subwoofera w narożniku - wzmacnia to rezonanse pomieszczenia, prowadzi do znacznego uwypuklenia niektórych częstotliwości i pogorszenia "szybkości" basu. Jeśli dysponujemy jednym subwooferem, najlepszym rozwiązaniem, tak ze względów funkcjonalnych, jak akustycznych, jest ustawienie go pod przednią ścianą, w odległości 1/3 szerokości pokoju od ściany bocznej. Stosując dwa subwoofery, chociaż wskazane jest ich oddalenie od siebie, nie należy zbyt różnicować odległości między każdym z nich a słuchaczem - mogą wówczas wystąpić problemy z fazową korelacją ich promieniowania.

Wymagania jakościowe dla subwooferów z certyfikatem THX dotyczą pasma przenoszenia - do 20Hz przy spadku -3dB w pomieszczeniu odsłuchowym, i maksymalnego możliwego do uzyskania natężenia dźwięku - co najmniej 105dB bez zniekształceń.